Zamanın birinde bir kasabada yaşayan dünyalar güzeli bir kız varmış. Bu kız öyle güzelmiş ki çok uzak şehirlerden ve ülkelerden çok zengin, çok yakışıklı, asil pek çok delikanlı onu görmeye gelirmiş.
Kendisiyle evlenmek isteyen nice prensi nice şövalyeyi reddeden güzel kız kimseleri beğenmezmiş. Bu arada aynı kasabada yaşayan ve bu kıza aşık olan genç bir delikanlı da bu kızı istemiş. Ama kız onu da reddetmiş. Aradan uzun yıllar geçmiş. Bizim delikanlı kasabadan ayrılmış. Kendine başka bir hayat kurmuş ve evlenmiş, çoluk çocuğa karışmış.

Bir gün yolu bir zamanlar yaşadığı güzel, küçük kasabaya düşmüş. Orada tanıdık birine rastladığında aklına bir zamanlar orada yaşayan dünyalar güzeli kız gelmiş ve ona ne olduğunu sormuş.

Yaşlı adam önünde gül bahçesi olan bir evi göstererek kızın evlendiğini söylemiş. Bizimki bir zamanlar herkesi reddetmiş olan kızın kocasını pek merak etmiş. Bir gün gizlenip kocasını evden çıkarken görmüş. Kızın kocası şişman, kel ve çirkin mi çirkin bir adammış. Üstelik zengin bile değilmiş. Çok merak eden adam kocası gittikten sonra evin kapısını almış. Kız kapıyı açınca kendini tanıtmış ve neden böyle bir adamla evlenmiş olduğunu sormuş.

Kız da ona arkasındaki gül bahçesinden en güzel gülü koparıp getirirse cevabı vereceğini bu arada tek şartının bahçede ilerlerken geriye dönmemesi olduğunu söylemiş. Adam da bunun üzerine yüzlerce güzel gülün olduğu bahçede ilerlemeye başlamış. Birden çok güzel sarı bir gül görmüş.Tam ona doğru eğilirken biraz ilerde kocaman pembe bir gül gözüne çarpmış.Tam ona uzanırken daha ilerde muhteşem güzellikte kırmızı bir gül goncası görmüş. Derken bir de bakmış ki bahçenin sonuna gelmiş ve mecburen oradaki bir gül koparıp kıza götürmüş. Bahçenin en güzel gülün getirmesini beklerken kız bir de ne görsün yaprakları solmuş cılız bir gül.

Bunun üzerine adama dönen kız söyle demiÅŸ; ” Bak gördün mü? Her zaman daha iyisini bulmak isterken ömür geçer ve sen en kötüsüne razı olmak zorunda kalırsın. Bu yüzden gençlik gitmeden elindekiyle yetinebilmeyi öğrenmek gerekir.”

Mefisto nun ağzından
EÄŸer gençliÄŸe bütün gerçekler olduÄŸu gibi söylenirse bu onların hoÅŸuna gitmez. Amam aradan seneler geçtikten sonra ve bütün bunları hayatlarında yaÅŸayarak öğrenince bu defada bu gerçeklerin kendi kafalarından çıktığını düşünürler. Ä°ÅŸte o zaman “O koca budalanın biriydi” derler.
Faust alıntı

Kadınların %90’ında, dizin, bileğin iç kısımlarında, kalça ve baldırların arka kısımlarında, üst bacakta derinin altında bulunan dokuda oluşan fazla depolanmış yağ kümeciklerinin neden olduğu selülit ismi verilen yağ tabakası bulunur. Erkeklerde selülit olmamasının en önemli nedeni onlarda başka hormonların, özellikle de yağlı hücre oluşumunda hiçbir etkisi olmayan erkeklik hormonunun bulunmasıdır. Şişmanlık ve selülit karıştırılmaması gereken iki ayrı sorundur. Bu ikisini kesinlikle karıştırmamak gerekir. Eğer kişi şişmansa mutlaka selüliti de olur. Ama selülitin cildin derin dokularını bile etkileyen, temelde hormonal kökenli özel bir bozukluk olduğunu bilmek gerekir. Bu bozukluk, son derece zayıf kadınlarda bile görülebilir. Fazla kiloların tüm vücuda yayılmasına karşın selülit, bacak, baldır, kol gibi belirli bölgelerde görülür. 

* Ä°stediÄŸinizi söyleyin “emniyettesiniz” dediler, söyledik, EMNÄ°YET’teyiz…

* Ayakkabının kalleşi ayağı arkadan vurur.

* Bekarlık canıma tak etti. Bende KIZ kulesini kaçırdım.

* Yeni yil iptal edildi. Çünkü eskisini buldular!..

* Maliyeden yeni bi vergi daha ”duvar yazisi vergisi”

* Şu araba benim olsun. 5 milyar borcum olsun. SATINCA ÖDERİM.

* Vatandaş çok BONKÖR. Krizlerin faturasını o ödüyor çünkü..

* Artık her çocuk ZAMane çocuğu.

* Ekonomi kilitlendi. RESET’leyelim lütfen.

* KERİZİ çok olan yerin, KRİZİ erken olur.

* Ãœlkemdeki ZAMLAR, yaÄŸmur gibi DAMLAR.

* Eskiden zamPARA’ydım. Kriz geldi zamSEFÄ°L oldum.

* Eskiden ekmek aslanın ağzındaydı. Şimdi aslanda aç.

* Çok endişelendim. Bugün zam yapılmadı. Acaba hükümetin başına birşey mi geldi?

* TATÄ°LDEYÄ°Z. imza: Cezaevindeki hortumcular.

* Oyunu doÄŸru partiye ver. Sonra oooy anam oy deme.

* Vatandaş öldü. Allah TAKSİTLERİNİ affetsin.

* Dolar yine fırlamış. O ne fırlamadır siz bilemezsiniz.

* Bütün umutlarım suya düştü.Ama boğulmadılar.Çünkü onlara yüzme öğretmiştim.

* ÇOK YARDIMSEVERİMDİR BÜTÜN YARDIMLARI KABUL EDERİM .

* ….Ve Tanrı kadını yarattı. O da kalktı kaynana oldu.

* Aşk bir muz kabuğudur bastın mı ayağın değil, hayatın kayar.

* Dost kara günde KARANLIĞA KARIŞIR.

* Babam sevdi annemi aldı,Mecnun sevdi Leyla’yı aldı, ben sevdim babayı aldım.

* DELÄ° gibi sevdim, MANYAK gibi evlendim.

* Gerçekler acıdır ,baklava tatlıdır, o zaman baklava gerçek değildir.

* Kim demiş kırmızı ışıkta geçilmez diye? rahmetli geçerdi.

* Kafanı çevirip durma! Aklından geçenleri okuyamıyorum.

* Araçlarda cep telefonunuzu kapatınız.TELEF olmayınız.

* SUDAN UCUZ cep telefonu alıp, ATEŞ PAHASI faturalar ödüyoruz.

* Bu tüp bebek hatalı, hep GAZ kaçırıyor.

* Kim vurduya gittim,birazdan gelicem.

* Aile kabristanıdır.Damsız girilmez.

* Bilmemek ayıp değil, yeter ki çaktırma.

* Büyük jetona para verme, küçükten al besle büyüt.

* Adam o kadar fakirmiş ki VİRAJI bile alamamış.

* Bizi çekemediler, halat koptu.

* İyi başlayan her şey kötü biter, kötü başlayan her şey berbat biter.

* Sonsuz ucuzluk istiyorsanız uzaya gidin.

* Tam öğrenmeye başlamıştım ki okul bitti.

* Araçlarda arabesk müzik yasaklansın, artık BATMASIN BU DÜNYA.

* Cennet gibi bir ülkede yaşıyoruz.İŞSİZLER CENNETİ ama..

* Politikacılar uyuyamayınca VATANDAŞ sayıyorlar.

* Yalan söyleyen yükseliyor.YALANCI DİL bilmeyene iş yok.

* Hayat pahalılığı o kadar arttıki, KİRALIK evler artık KRALLIK.

* Artık yalan söyleyeni dokuz köye muhtar yapıyorlar.

* Her politikacının bir DARBE yiyişi vardır.

* Türkçeyi katlettiler.CÜMLEmizin başı sağ olsun.

* İnsanlık öldü. Katili MENFAAT.

* Kadınlar artık estetik ameliyatlarını CİLDİ CİLDİ düşünüyorlar.

* Kızlar artık beyazYATLI prenslerini bekliyorlar.

Bir gün kitap okumak için parka gitmiş, yaşlı bir söğüt ağacının uzun, dağınık dallarının yanındaki boş banka oturmuştum. Hayatımdan bezmiş bir halde, dünyanın alay edercesine, üst üste silleler vurmasına içerlemiş, homurdanıyordum.
Tüm bunlar günümü mahvetmeye yetmezmiÅŸ gibi, oyun oynamaktan bitap düşmüş küçük bir çocuk nefes nefese çıkageldi. Yanıbaşımda, kafası aÅŸağı eÄŸik bir ÅŸekilde durdu ve büyük bir heyecanla bana “Bak ne buldum!” diyerek elindekileri gösterdi.
Elinde bir çiçek vardı ve çiçek acınacak durumdaydı. ÇiçeÄŸin bütün yaprakları yırtılmıştı. Sanırım çiçek ya yeterli yaÄŸmur görmemiÅŸ ya da pek ışık alamamıştı. ÇocuÄŸun ölü çiçeÄŸi alıp gitmesi için sahte bir gülücük attım ve kafamı baÅŸka yöne çevirdim. Ancak çocuk dönüp gideceÄŸine yanıma oturdu. ÇiçeÄŸi burnunun üstüne getirerek, ÅŸaşırmış bir ÅŸekilde “Bu kesinlikle çok hoÅŸ kokuyor ve ayrıca da çok güzel. Ä°ÅŸte bu yüzden onu kopardım; al, bu senin için.” diyerek çiçeÄŸi bana doÄŸru uzattı.
Getirdiği bu çiçek yabani bir ottan başka bir şey değildi, renkli göze hoş gelen bir şey de değildi ama biliyordum ki onu almazsam çocuk gitmeyecekti.
Ben de çiçeÄŸe doÄŸru uzandım ve “Bu tam ihtiyacım olan ÅŸeydi.” diyerek cevap verdim.
Ama çocuk avcumun içine koyacağı yerde, öylece havaya doğru tutuyordu çiçeği. İşte o zaman çocuğun gözlerinin görmediğini anladım: çocuk kördü.
En güzel çiçeÄŸi seçtiÄŸi için ona teÅŸekkür ederken sesim titriyor, gözlerimden yaÅŸlar boÅŸalıyordu. “Bir ÅŸey deÄŸil” dedi gülümseyerek ve sonra koÅŸarak oyununa geri döndü, bende bıraktığı etkiden habersizce.
Orada otura kaldım ve bu küçük çocuğun yaşlı söğüt ağacının yanında oturan ve kendi kendine acıyan bu yaşlı kadını nasıl gördüğünü merakla düşünmeye başladım. Benim sıkıntılı olduğumu nasıl bilmişti? Çiçeği neden bana getirmişti? Bir ihtimal, kalp gözü ona doğruyu göstermişti.
Sonunda kör bir çocuğun gözlerinden problemin dünya ile ilgili olmadığını anlamıştım: problem bendeydi. Oysa ki gerçek kör bendim ve tüm zamanımı bir kör olarak geçirmiştim. İşte o gün etrafımdaki güzellikleri görmeye ve benim olan her anın tadına varmaya ahdettim. Ve sonra solmuş çiçeği burnuma yaklaştırarak o güzel kokuyu koklamaya başladım. O sırada küçük çocuk elinde başka bir otla, parkta oturan başka bir yaşlı adamın hayatını değiştirmeye gidiyordu..