Arkadas
Vietnam Savaşı sonrası… Evine dönmekte olan bir asker San
Francisco`dan ailesini aradı: “Anne, baba eve dönüyorum, ama sizden
bir şey rica ediyorum. Yanımda bir arkadaşımı da getirmek
istiyorum.” “Memnuniyetle, O`nunla tanışmak isteriz”, diye
cevapladılar. OÄŸulları “Bilmeniz gereken bir ÅŸey daha var.” diye
devam etti. “Arkadaşım savaÅŸta ağır yaralandı, bir mayına bastı ve
bir koluyla ayağını kaybetti. Gidecek hiçbir yeri yok ve O`nun gelip
bizimle kalmasını istiyorum.” “Bunu duyduÄŸuma üzüldüm oÄŸlum. Belki
O`nun baÅŸka bir yer bulmasına yardımcı olabiliriz.” “Hayır. Anne,
baba O`nun bizimle kalmasını istiyorum.” “OÄŸlum.” dedi babası.
“Bizden ne istediÄŸini bilmiyorsun. O`nun gibi özürlü biri bize
korkunç yük olur. Bizim kendi hayatımız var ve bunun gibi bir şeyin
hayatımıza engel olmasına izin veremeyiz. Bence bu arkadaşını unutup
eve dönmelisin. O kendi başının çaresine bakacaktır.” OÄŸlu o anda
telefonu kapattı.
Ailesi O`ndan bir süre haber alamadı. Ama birkaç gün sonra,
San Francisco polisinden bir telefon geldi. Oğullarının yüksek bir
binadan düşüp öldüğünü öğrendiler. Polis bunun intihar olduğuna
inanıyordu. Üzüntü dolu anne-baba hemen San Francisco`ya uçtular
ve oğullarının cesedini tespit etmek için şehir morguna
götürüldüler. Anne – baba oÄŸullarını hemen tanıdılar yalnız
bilmedikleri bir şeyi de öğrenince dehşete düştüler: Oğullarının
sadece bir kolu ve bacağı vardı…




Hikayelerden Hikaye Sitesine Yorum Yazmazmisiniz