Bir Oyku Hikayesi

Hikaye Yazari adminHikayeler tarih Oca 2nd, 2009

Kaba saba, soluk, y覺pranm覺 giysiler i癟indeki yal覺 癟ift, Boston treninden inip
utanga癟 bir tav覺rla rekt繹r’羹n b羹rosundan i癟eri girer girmez, sekreter masas覺ndan
f覺rlayarak 繹nlerini kesti… yle ya, bunlar gibi ne id羹羹 belirsiz taral覺lar覺n
Harvard gibi 羹niversitede ne ileri olabilirdi?

Adam, yava癟a rekt繹r羹 g繹rmek istediklerini s繹yledi. 襤te bu imkans覺zd覺..
Rekt繹r羹n o g羹n onlara ay覺racak saniyesi yoktu..
Yal覺 kad覺n, 癟ekingen bir tav覺rla; “Bekleriz” diye m覺r覺ldand覺…
Nas覺l olsa bir s羹re sonra s覺k覺l覺p gideceklerdi.. Sekreter sesini 癟覺karmadan
masas覺na d繹nd羹.. Saatler ge癟ti, yal覺 癟ift pes etmedi.. Sonunda sekreter,
dayanamayarak yerinden kalkt覺. “Sadece birka癟 dakika g繹r羹seniz, yoksa
gidecekleri yok” diyerek rekt繹r羹 iknaya 癟al覺t覺. Anla覺lan 癟are yoktu..

Gen癟 rekt繹r, isteksiz bir bi癟imde kap覺y覺 a癟t覺. Sekreterin anlatt覺覺 tablo i癟ini
buland覺rm覺t覺. Zaten taral覺lardan, kaba saba k繹yl羹lerden nefret ederdi.
Onun gibi bir adam覺n ofisine gelmeye cesaret etmek, olacak ey miydi bu?
Surat覺 as覺lm覺, sinirleri gerilmiti.

Yal覺 kad覺n hemen s繹ze balad覺. Harvard’da okuyan oullar覺n覺 bir y覺l 繹nce
bir kazada kabetmilerdi. Oullar覺, burada 繹yle mutlu olmutu ki, onun
an覺s覺na okul s覺n覺rlar覺 i癟inde bir yere, bir an覺t dikmek istiyorlard覺.

Rekt繹r, bu dokunakl覺 繹yk羹den duygulanmak yerine 繹fkelendi. “Madam”
dedi, sert bir sesle, “Biz Harvard’da okuyan ve sonra 繹len herkes i癟in
bir an覺t dikecek olsak, buras覺 mezarl覺a d繹ner…”

“Hay覺r, hay覺r” diyerek hayk覺rd覺 yal覺 kad覺n.. “An覺t deil… Belki, Harvard’a
bir bina yapt覺rabiliriz”. Rekt繹r, y覺pranm覺 giysilere nefret dolu bir nazar
f覺rlatarak, “Bina m覺?” diyerek tekrarlad覺, “Siz bir binan覺n ka癟a mal olduunu
biliyor musunuz? Sadece son yapt覺覺m覺z b繹l羹m yedi bu癟uk milyon dolardan
fazlas覺na 癟覺kt覺…”

Tart覺may覺 noktalad覺覺n覺 d羹羹n羹yordu. Art覺k bu ihtiyar bunaklardan
kurtulabilirdi.. Yal覺 kad覺n, sessizce kocas覺na d繹nd羹: “niversite
inaat覺na balamak i癟in gereken para bu muymu? Peki, biz ni癟in
kendi 羹niversitemizi kurmuyoruz, o halde?”

Rekt繹r’羹n y羹z羹 karmakar覺覺kt覺.. Yal覺 adam ba覺yla onaylad覺.
Bay ve bayan Leland Stanford d覺ar覺 癟覺kt覺lar. Dou California’ya,
Palo Alto’ya geldiler. Ve Harvard’覺n art覺k umursamad覺覺 oullar覺 i癟in
onun ad覺n覺 ebediyyen yaatacak 羹niversiteyi kurdular.

Amerika’n覺n en 繹nemli 羹niversitelerinden birini STANFORD’u.

=========

Aya覺n覺za kadar gelip, sizinle g繹r羹mek isteyen insanlara
yaklamadan 繹nce bir kez daha d羹羹nmeniz dileiyle…

Deve kervani

Hikaye Yazari adminHikayeler tarih Kas 19th, 2007

Eskiden, Iranda, Isfahan sehrinde, Cemal adinda kervanci bir genc yasardi. Kervan sahipleri kervanlarini cok guvendikleri Cemale g繹nul rahatligiyla teslim ederler ve onun kervandaki mallari kendi maliymis gibi koruyup, g繹zetecegini bilirlerdi.

Gunlerden bir gun, Cemal Isfahandan kuzeydogudaki Meshete gitmek uzere, kumas yuklu deve kervaniyla yola cikti. Kervan birkac gun sonra Destikebir c繹lunevardi. Ilk bakista ucsuz bucaksiz gibi g繹runen 400km.lik bir kum yigini. Oralardaki bir kuyudan su tedarikini yapan kervan c繹le girdi. Aradan bir hafta gecti. Kervan distan bakildiginda c繹lde agir agir ilerliyordu, her sey yolundaydi. Ama icten ice kaynayan bir kazan gibiydi. Bu kazani basdeve kaynatiyordu. Basdeve kervandaki yirmi devenin basiydi. Mola verildigi zaman devamli konusur, bir seyler anlatir, 繹tekiler de sessizce dinlerlerdi. Basdeve uc d繹rt gundur havadan sudan konularla konusmaya basliyor, sonradan s繹zu liderlik konusuna getiriyordu. Koca kervani neden bir esek pesinden surukluyordu? O en 繹nde olmasa olmaz miydi? Sanki o olmasa kervan gidecegi yere varamayacak miydi?

Ben diyordu basdeve, Misira gittim, Arabistana gittim, Yemen e gittim, Anadoluya gittim. Yuce daglar astim, susuz c繹ller gectim. Binlerce, on binlerce kilometre yol kat ettim. Iranda gezmedigim, dolasmadigim yer kalmadi. Bu Destikebir c繹lunden defalarca gectim. Benim gibi dogustan lider varken basinizda kucuk esek kim oluyormus? Boy yok, post yok, bir de kervanin en 繹nunde gider. Onun liderlik neyine? Gelin su esegi defedelim basimizdan. Lider ben olursam eger her turlu iyiligi bekleyin benden. Yoruldum diyenin yukunu sirtimda tasiyacagim色

Basdevenin ayni tarzdaki konusmalari sonraki gunlerde devam etti. Kervandaki develerden birkaci 繹nceleri esegin gitmesini istemediler.

Kime ne zarari var garibin? dediler. Birakalim 繹nde o gitsin, bizi Meshete g繹tursun. Zaten hicbir isimize karismiyor. Molalarda bir kenarda tek basina oturuyor. Belli ki bir derdi vardir, kimselere anlatamaz. Durup dururken gunahini almayalim.

Basdeve b繹yle diyenlere karsi cikiyordu:

Garip mi? Neresi garip bunun be? Acinmaz b繹ylesine. Onun yemini, suyunu biz tasiyoruz, bir de kaprislerine boyun egecek degiliz. Nerede oturursa otursun, 繹nemli olan,onu kervandan uzaklastirmak.

Sonunda basdevenin kesin kararliligi karsisinda direnci kirilan birkac deve, istemeye istemeye esegin gitmesine razi oldu.

Bir gece develer esegin yanina gittiler ve kervanda kendisini istemediklerini s繹ylediler. Esek bu duruma karsi cikti. Olmaz dedi, ben bu kervani terk etmem dedi, bensiz Meshete varamazsiniz dedi, pusulayi sasirir, c繹lde kaybolursunuz dedi. Esegin s繹zlerine kulaklarini tikayan, onun tepinmesine aldiris etmeyen develerin kufur derecesine varan hakaretleri karsisinda esek, Ne haliniz varsa g繹run diyerek cekip gitti.

Ertesi gun basdeve calimla yuruyordu kervanin 繹nunde ve arada bir arkasina bakip gururla gulumsuyordu. Basdevenin fazlaca b繹burlenmesi kervanin zararina oldu. Kervan ilk gunden baslayarak hedefinden adim adim uzaklasti ve guneybatiya dogru genis bir yay cizerek, Kuhistan c繹lunun ortalarina kadar geldi. Gunlerdir diger develerin ikazlarina aldiris etmeyen basdeve sonunda liderligi kaybetti. Pusula sasirilmis, kervan Kuhistan c繹lunde kaybolmustu. Yol yok, iz yok, ne tarafa gidilmeliydi acaba?..

Gunler sonra esek cikageldi. Develer sessizce esegin arkasinda tek sira oldular. Esek saskin saskin etrafina bakinan basdeveye, Sen en arkada yuruyeceksin dedi. Sonra kervan Meshete dogru yola cikti.

Askida Bir Kahve

Hikaye Yazari adminHikayeler tarih Kas 25th, 2008

Venedik’te kenar mahallelerden birinde, bir cafe-barda
kahvelerimizi i癟iyorduk. 襤癟eri giren m羹terilerden
biri barmene ” 襤ki kahve, biri ask覺da” dedi, iki kahve
paras覺 verip, bir kahve i癟ip gitti. Barmen de
duvardaki 癟iviye bir k羹癟羹k ka覺t ast覺. Biraz sonra i癟eri
iki kii girdi, onlar da “羹癟 kahve biri ask覺da” dediler ,
iki kahve i癟ip, 羹癟 kahve paras覺 繹deyip gittiler. Barmen
ask覺ya yine k羹癟羹k bir ka覺t ast覺. Bunu g羹n boyu b繹yle
s羹rd羹羹 anla覺l覺yordu. Biraz sonra kahveye 羹st羹 biraz
eski-p羹sk羹, belli ki yoksul bir adam girdi ve barmene
“Ask覺dan bir kahve” dedi. Barmen hemen bir kahve
haz覺rlad覺 ve yeni m羹terinin 繹n羹ne getirdi. Yoksul kii
kahvesini i癟tikten sonra, para 繹demeden 癟覺k覺p gitti.
Barmen ise duvardaki ask覺ya takt覺覺 ka覺tlardan birini
kopardi, par癟alad覺, 癟繹pe att覺.

Yard覺m etmek i癟in, insanlar覺n gereksinimlerini belirlerken,
yaln覺zca yaamsal gereksinimlerle s覺n覺rl覺 kalmak
zorunda deiliz. Ask覺lara kahve asmay覺 da unutmamak gerek.

Yakamoz Yanigi

Hikaye Yazari adminHikayeler tarih Kas 7th, 2008

Bir istasyon kahvesinde rastlam覺t覺m ona.Nedenini bilmediim
ama pek 癟ok defa kendime sorduum tan覺d覺k bir yan覺 vard覺. ylesine
oturuyordu 繹n羹ndeki bir bardak 癟ay覺yla. T覺pk覺 benim gibi yolcusuzdu. Ne bir
valizi,nede bileti vard覺. Yamurlu bir akamd覺. Sigara duman覺,insan
nefesi ve 癟aydanl覺klardan 癟覺kan buharla buulanm覺t覺 istasyon kahvesinin
camlar覺. Gelirken bu buunun younluu s繹ylemiti kalabal覺k olduunu
kahvenin. 襤癟eriye ilk girdiimde 羹zerime 癟evrilen bak覺lar ,kendimi
sahneye ilk kez 癟覺kan acemi bir ark覺c覺 gibi hissetmeme sebep olmutu. Bir
tek masa yoktu yaln覺zl覺ktan bana kucak a癟an. Bunca kalabal覺kta bir tek o
bakmam覺t覺 bana ,orada deildi sanki. Bedenini yan覺na almadan bir
vagona atlay覺p gitmi gibi,soluk al覺覺 bile belli olmaks覺z覺n oturuyordu.
Sessizce ve biraz 癟ekinerek yakla覺p yan覺na; “l羹tfen”der gibi bir ses
tonuyla sormutum “oturabilir miyim?” .Y覺llar s羹ren derin bir uykudan
uyand覺r覺lm覺 gibi irkilerek , kald覺rd覺 dalg覺n bak覺lar覺n覺 masadan.
G繹zlerimin 繹ylesine i癟ine bakt覺 ki, bir an sanki g繹r羹nmez oldum da arkamdaki
birine bak覺yor sand覺m. Cevab覺n覺 duyamamaktan korkup kendimi 癟abucak
toparlam覺t覺m.”Buyurun ” dedi 癟ok uzaklardan kopup gelen bir sesle.
Sesindeki uzakl覺k ruhunun orada olmay覺覺ndan kaynaklan覺yordu san覺r覺m. Usulca
yerleip bir sandalyeye;”Bakar m覺s覺n覺z” diye seslendim ,kouturmaktan
yanaklar覺 k覺p k覺rm覺z覺 kesilmi 癟ayc覺 癟ocua.”Bir 癟ay l羹tfen,pardon!sizde
i癟er miydiniz?”diye sordum. Masay覺 paylamam覺za kar覺l覺k bir eyler
bor癟luymuum gibi. Bu kez kalkmad覺 bak覺lar覺. Duymad覺 m覺 acaba diye
d羹羹necekken tam; kesik bir el hareketi ve belli belirsiz bir ba hareketiyle
istemediini belirtti. Sonra s覺k覺ca kavray覺p bir yudumluk 癟ay kalan
barda覺n覺,fon dip ediverdi ve d羹 molas覺 y羹z羹nden souduu malum olan
癟ay覺n覺 bitirdi.

襤stasyon kahvesi insanlar覺n覺n doall覺覺yla s覺cac覺k sarard覺
beni her gidiimde. Bir kitap al覺r ,ince belli bardaklarda gelen
癟aylar覺n arkadal覺覺nda bir k繹eye 癟ekilir rahat, rahat okurdum. Bazen ka癟amak
bak覺larla insanlar覺 izler ,hikayelerini okumaya 癟al覺覺rd覺m;
y羹zlerinden,giysilerinden,tav覺rlar覺ndan,…Birde kedisi vard覺 bu avu癟 i癟i kadar
yerin. Soban覺n ba覺ndan ancak a癟l覺覺n覺 hat覺rlay覺nca kalkar,miskin miskin
s羹r羹n羹p bacaklar覺m覺za; bir par癟a simit,tost,peynir dilenirdi.
Kar覺l覺覺nda birka癟 sevimli bak覺 atar, biraz m覺r覺lt覺 癟覺kar覺r kendince teekk羹r
ederdi. Yiyecei bitene dek sevdirirdi kendini,ard覺ndan s覺cac覺k
sobas覺n覺n kollar覺na d繹nerdi. ay覺m覺 yudumlarken kediciin bana doru geldiini
fark ettim. a覺rd覺m. Ne tost, ne simit, nede ona verecek her hangi
bir eyim yoktu. Fazla 羹mitlendirmemek i癟in kitab覺mla ilgilenmeye karar
verdim. Tam o s覺rada yerinden f覺rlay覺verdi masay覺 paylat覺覺m adam.
Nedense telaland覺m gidiyor san覺p.”Ne sa癟ma bir his” diye ge癟irdim i癟imden.
yle ya bana ne oradaki herkes gibi tesad羹fen bir araya gelmitik ve
bir dahaki tesad羹fe dein-ki bu o an i癟in ger癟ekleme ihtimali imkans覺za
yak覺n g繹r羹nmektedir-apayr覺 hayatlara dalaca覺m覺z g羹n gibi a癟覺kt覺.
Paltosuna uzanmay覺nca eli ,gitmeyeceini anlad覺m. San覺r覺m yaln覺zl覺覺m覺 dier
insanlara kar覺 kamufle etmesinden honuttum. Yaklamakta olan kediye
y繹neldi. Yere eildi,kediyi incitmemeye 繹zen g繹stererek usulca kuca覺na
al覺p masaya d繹nd羹. Sevgi dolu bir y羹rei olmal覺 diye ge癟ti i癟imden,zira
ka癟 kii fark覺nda u zavall覺 varl覺覺n!Dikkatimi 癟ekmiti ;kediyi
okarken elleri, kendi seviliyormu gibi huzurlu bir tebess羹m sarm覺t覺
y羹z羹n羹. Yak覺覺kl覺yd覺 dersem yalan olur san覺r覺m ama d羹zg羹n y羹z hatlar覺na
sahipti. Doal,s覺cak bir g繹r羹n羹羹 vard覺. Zaten g羹zel insanlar hep uzak
gelmitir bana, 繹zellikle de g羹zel olduunun fark覺nda olanlar! imdi biraz
daha anla覺l覺r buluyordum ona yaklat覺ran eyi. Ba覺 繹nde duruu,o
sessiz hali; g繹zleriyle g繹rmekten 癟oktan vazge癟tiini anlat覺yor gibiydi.
imdi bunca zaman sonra biliyorum ki hakl覺ym覺覺m; y羹reiyle bak覺yor
hayata,insanca bir eyler ar覺yor;bir bak覺,bir dokunu,…

Kitab覺n ayn覺 sayfas覺nda ne kadar tak覺l覺 kald覺覺m覺 tam olarak
bilemiyorum, ama 癟ay覺m bitince utan覺p h覺zla sayfay覺 癟evirdiimi
an覺ms覺yorum. Kitab覺m覺 masaya b覺rak覺p g繹zlerimle 癟ayc覺 癟ocuu aramaya
balam覺t覺m .Il覺k ses tonu sarmalam覺t覺 birden beni “bana da bir 癟ay s繹yler
misiniz?”. Erkeklik taslay覺p “usta bize iki 癟ay “diye ba覺rmamas覺 houma
gitmiti.”elbette!”dedim ve iki 癟ay iaret ettim 癟ayc覺ya. San覺r覺m kediyi
severken s覺yr覺lm覺t覺 hayal aleminden. Yaln覺zl覺覺n覺 ama 癟abas覺 gibi
gelen ilgili bir edayla ” klasikleri sever misiniz?” diye sormutu
kitab覺m覺 g繹stererek.”evet 繹zellikle Rus klasiklerini” demitim ayn覺 ilgili ses
tonuyla yan覺tlamaya 繹zen g繹stererek. Y羹z羹me hi癟 bakmam覺t覺,kitaba
bak覺yordu derin, derin okyanuslar覺 and覺ran g繹zleriyle. Ara s覺ra tren sesiyle
irkilip kald覺rmasa ba覺n覺 fark etmeyecektim belki bu denli mavi
olduklar覺n覺. 襤lk bak覺覺nda nas覺l olduysa fark etmemitim at覺m bu
maviliklerine. 襤癟imde bir sab覺rs覺zl覺k, tarifsiz bir tela vard覺. Kitab覺ma olan t羹m
ilgim u癟up gitmiti. Laf覺 uzatmas覺n覺, akl覺mdaki t羹m soru iaretlerinin
bir trene atlay覺p uzaklamas覺n覺 diliyordum i癟in i癟in. Oysa o sustu
sonsuzluk gibi. ay覺n覺 i癟ti,paras覺n覺 masaya b覺rakt覺 ve sessizce uzand覺
elleri elveda s繹zc羹羹n羹 yans覺tan paltosunun bulunduu sandalyeye. Masada
bir ben, birde bilinmezliini b覺rakarak gidiverdi. Ard覺ndan kalabal覺kta
kaybolmu k羹癟羹k bir k覺z 癟ocuu gibi tuhaf bir tela i癟inde kap覺ya ve bo
sandalyeye bak覺p kalm覺t覺m uzun s羹re.Bir bilinmezi kovalamaktan yorgun
d羹羹nce zihnim, kitab覺ma d繹nmeye 癟al覺t覺ysam da nafile okuyamayacakt覺m.
ay param覺 masada onun paras覺n覺n yan覺na b覺rakt覺m. Ayr覺lmak istemez gibi
a覺rlam覺t覺 kahveden 癟覺karken ad覺mlar覺m. Yamur yava, yava yamaya
devam ediyordu. emsiyemi a癟mak istemedim. Tenha sokaklardan ge癟tim
,peimde hayallerim. Evin kap覺s覺nda bir s羹re 繹ylece durdum. Derin bir soluk
ald覺m o geceyi h羹crelerime not etsin diye. Zile bast覺m ,annem a癟t覺
kap覺y覺. Bir bana bir kapal覺 emsiyeme bakt覺. Burnumdan sular daml覺yordu.
G羹lecek sanm覺t覺m,oysa hi癟bir ey s繹ylemedi. Bir bardak 癟ay ve bir havlu
b覺rakt覺 odama sadece.

Ka癟 g羹n,ka癟 hafta ge癟ti 羹zerinden hat覺rlam覺yorum. Bir 繹le
vaktiydi. Yamurlar bitmi bahar gibi bir hava sarm覺t覺 kollar覺na
hayat覺. Vapur iskelesindeydim, kar覺 k覺y覺daki kitap癟覺ya uramakt覺 niyetim.
Vapur jetonumu al覺p bir bank覺n ucuna emaneten ilitim. Tam yaklaan
vapura dalm覺ken bak覺lar覺m, arkamdan gelen sesle irkildim “selam!”.
ak覺nl覺ktan fal ta覺 gibi a癟覺lm覺 g繹zlerle arkama d繹nd羹m. Tanr覺m o muydu?
Fakat bu g羹l羹mseme bambaka biri yapm覺t覺 sanki ,yine de oydu evet ite o
癟ok uzak ihtimal gelip dayanm覺t覺 kap覺ya!. “Merhaba!”dedim ama sesim
癟覺km覺 m覺yd覺 emin olamad覺m bir s羹re. Yan覺ma geldi t羹m doall覺覺yla ve o
g羹n akama dek gitmedi ,yan覺 ba覺mdayd覺. Dilek tuttuunuz y覺ld覺z覺
yakalaman覺n nas覺l bir his uyand覺raca覺n覺 bir hayal ederseniz ,san覺r覺m
hislerimi de yakalars覺n覺z bir ekilde. O g羹nden sonra bir baka tesad羹f羹
beklememeye karar verip, randevusuz ayr覺lmad覺k birbirimizden. Bir tesad羹fler
silsilesiyle balayan arkadal覺覺m覺z,her g羹n ayn覺 kahvede; hatta ayn覺
masaya oturmaya itina g繹stererek ,o sessiz ,o unutulmu k繹hne istasyon
kahvesinde pekiti. Ge癟miinden hi癟 bahsetmiyordu. Belki anlatmaya
deer bir ey bulam覺yordu,belki de unutmak istedii eyleri yenilemektendi
korkusu kim bilir. Sormad覺m bende t羹m meraklar覺ma inat,bekledim. Ad覺m,
ad覺m yakla覺yordu ruhlar覺m覺z .Ak m覺?! Hay覺r san覺r覺m daha 癟ok
birbirimizde huzuru bulmutuk. Hayalleri vard覺 bensiz. Hi癟 g羹cenmedim i癟indeki
yokluuma. Gitmekten bahsediyordu hep,g繹癟men kular gibi. Ne arad覺覺n覺
biliyordum. Bende aram覺t覺m bir zamanlar,asl覺nda kim aram覺yordu ki onun
arad覺覺 eyleri? Biraz 繹zg羹rl羹k,umut,unutup yeniden
balayabilme,hayat覺n amac覺,sevgi,…

Arad覺覺 ey uzaklarda deil,i癟indeki o sessiz, sessiz atan
y羹reindeydi oysa. Uzaklara dalmamal覺yd覺 bo yere g繹zleri, i癟inde aramal覺yd覺.
Sustum!Hi癟bir kelimenin anlatmaya g羹c羹 yetmeyecekti biliyordum ,kendi
s繹zc羹klerini bulmal覺yd覺,kendi dilini.

Eve d繹nd羹羹mde ne yapabilirim diye d羹羹nmeye balad覺m.
Odam eskidende bu kadar ufak m覺yd覺 yoksa o gecemi duvarlar 羹zerime
y羹r羹m羹t羹 bilmem. Yata覺m覺n yan覺nda diz 癟繹k羹p bir kutu 癟覺kard覺m sakland覺覺
yerden. 襤癟inde dedemin hat覺ras覺 eski bir pikap ve kitapl覺kla, daktilo
almak i癟in biriktirdiim bir miktar param vard覺. Bir y覺ld覺r
biriktiriyordum ve 癟ok az eksiim kalm覺t覺 onlara kavumak i癟in . Ertesi g羹n ilk iim
pikab覺 gizlice evden 癟覺kar覺p satmak oldu. Biriktirdiim para ve pikab覺n
paras覺n覺 al覺p mavi bir zarfa koydum.zerine “git ve mutluluunu bul!”
yazm覺t覺m.Koar ad覺mlarla istasyon kahvesine gittim ve 癟ayc覺 癟ocua
s覺k覺, s覺k覺 tembihledim “Bunu mutlaka almas覺n覺 sala!”diye. Uzun zaman
uramad覺m kahveye. Yine bir g羹n ve yine ummad覺覺m bir anda kap覺m 癟al覺nd覺.
ayc覺 癟ocuk 癟覺k覺 verdi kap覺n覺n ard覺ndan kar覺ma. a覺rm覺t覺m dorusu!
Elinde mavi bir zarf vard覺 ve y羹z羹nde tuhaf bir g羹l羹mseme. Zarf覺 uzatt覺 ve
b羹y羹k bir su癟 ilemi gibi utanarak uzaklat覺 daha ben zarf覺 a癟amadan.
D繹nd羹羹n羹 anlamak i癟in san覺r覺m zarf覺 a癟mama gerek yoktu! Umduumdan
癟abuk duymu olmal覺yd覺 y羹reinin sesini ,yoksa d繹nermiydi hi癟.Zarfta k覺sa
ama 癟ok ey anlatan bir not vard覺. “Gitmem gereken yer o kadarda uzak
deilmi, g繹rmeyi 繹rettiin i癟in saol. Seni akam iskelede bekliyorum
saat tam 8:00′de.” Onunla bir anne gibi gurur duyduumu hissettim
i癟imde o an.

襤skeleye yaklat覺覺mda orda olduunu farkedip, bir s羹re
繹yle uzaktan izledim. Sanc覺l覺 bir bekleyi i癟erisinde yerinde duramayan
ad覺mlar覺 zaman覺 koval覺yordu. Pek 癟ok ey ge癟iyor olmal覺yd覺 kafas覺ndan
pe pee. Bir zaman diliminde mola verince hayalleri ayaklar覺 da
duruyor,adeta ta kesilip r覺ht覺m覺n kendisi oluyordu. Ayaklar覺n覺 balayan ancak
ge癟mii olabilirdi bundan b繹yle. Sigaras覺ndan derin bir nefes 癟ekti.
R羹zgara teslim etti duman覺n覺 birilerine ,bir yerlere mektup yollar gibi.
Bir mart覺 havaland覺 iskelenin ucundan;o mart覺ya tak覺l覺 kald覺 bak覺lar覺.
Yeni a癟t覺覺 bir sayfada ge癟miini akl覺yor olmal覺yd覺 u an. G繹zlerini
k覺sm覺,ba覺 dimdik, mart覺larla u癟ar gibiydi. Dokunmak istedim o an omzuna
ve s繹ylemek istedim”her ey ge癟ti!”. O an akl覺m覺 uyard覺 kalbim;
dokunmak ne m羹mk羹nd羹, art覺k o u癟may覺 繹renmiti. Koskocaman bir y羹rek vard覺
kar覺mda ,sorular覺n覺 cesurca kovalam覺. Ve imdi dilsiz bir denizin
繹n羹nde ar覺n覺yordu yudum yudum. Kim bilir belki alard覺 bile ” erkekler
alamaz” lara inat. Nas覺l dokunurdum bu en mahrem haline?!…襤te imdi,tam
u an; insanl覺覺n覺n tad覺n覺 癟覺kar覺yordu. Elleri umars覺zca iki yan覺na
d羹m羹 ,g繹zleri as覺rlarca uzaktaki bir y覺ld覺zdan bakar gibi bak覺yordu
mart覺lara,denize. Ne 癟ok ey anlat覺yordu u dingin suskunluu.

Eildi,sa eliyle suya uzand覺 olmad覺. 襤skele bu kadar
y羹ksek miydi, o gece sular m覺 癟ekilmiti bilmem. 襤癟inde baaramaman覺n
h覺nc覺 birikti. Y羹z羹koyun yatt覺 yere ve yar覺 beline kadar sark覺tt覺
bedenini, suya dokundu. Su dokunuuyla y羹z羹ne bir tebess羹m sundu. Anlad覺m suya
bir mektup yaz覺yordu parmaklar覺. Ba覺n覺 kald覺rd覺, batmak 羹zere olan
g羹nein k覺z覺l覺 yakt覺, ala bulad覺 y羹z羹n羹. Ate gibi yand覺 g繹zleri. Ans覺z覺n
kalkt覺 uzand覺覺 yerden, biri gizlice kula覺na f覺s覺ldam覺t覺 sanki”orda,
arkanda”diye. Uzun, sakin bir bak覺la uzatt覺覺 elleri bana “gel” der
gibiydi. Uzatt覺覺 elleri dokunmadan daha g繹zleri ho geldin demiti. Uzun
bir s羹re suskun bekledik bir eyleri. Kar覺 k覺y覺n覺n ve ay覺n 覺覺klar覺n覺n
denizle 繹zlem gideriini izledik bir s羹re. Il覺k r羹zgar覺n oyunuyla
y羹z羹m羹 gizleyen sa癟lar覺m覺 癟ekti y羹z羹mden. Bilmez gibi sordum “buldun mu?”
diye yeniden. Hafif癟e k覺vr覺ld覺 dudaklar覺 “yolu sen g繹sterdin “dedi.
Sustum o konumal覺yd覺 bundan b繹yle.”s覺rf gitmeyi 癟ar覺t覺r覺yor diye
gitmitim o kahveye, oysa orda bana kalmay覺 繹retecek biri varm覺 beni
bekleyen.”dedi.”Uzaklarda yeniden balamak yokmu meer. Uzaklar sordu durdu;
kimsin,nereden geldin, niye geldin, ka癟覺 yokmu 繹rendim.” “Oysa ne
rahatm覺覺m yan覺nda,sen hi癟 sormad覺n, gitme demedin,…imdi buldun mu diye
soruyorsun. Bense az kals覺n bulduumu anlamay覺p yitiriyordum. Erken
deildi d繹n羹羹m asl覺nda gitmeden de balam覺覺m seninle yenilenmeye.”
Sustuk. Kocaman,derin derin sustuk sadece. Gelen ilk vapurun g羹vertesine
atlad覺. O gece g繹rd羹羹m son yakamoz p覺r覺lt覺s覺, git gide uzaklaan huzur
dolu g繹zleri oldu.

Market Hikayesi

Hikaye Yazari adminHikayeler tarih Kas 7th, 2008

Bir cuma akam覺yd覺, adam kar覺s覺ndan ayr覺lal覺 aylar olmutu ve hala bu market al覺verilerine al覺amam覺t覺,羹st羹ne 羹stl羹k bu g羹n kendisinin yerine baka bir arkada覺n覺n terfi ettiini 繹renmiti, markete gelirken, h覺z s覺n覺r覺n覺 at覺覺 i癟in ceza yemiti. Sanki bir el hayat覺ndaki hereyi tersine 癟eviriyordu. Marketde as覺k bir suratla al覺veri yap覺yordu market 癟ok kalabal覺kt覺, kasalar覺n 繹n羹nde uzun kuyruklar olumutu, adam tam 20 dk. s覺ran覺n kendisine gelmesini bekledi. Beklerken de elindeki dergiyi kar覺t覺r覺yordu. Tam s覺ra ona gelmiti ki omuzuna bir elin dokunduunu fark etti, bir 癟ift g繹z ile kar覺lat覺. K覺z tatl覺 bir sesle rica etti, “L羹tfen 癟ok acelem var, sadece 1 paket dondurma ald覺m,4 ya覺ndaki kuzenim arabada tek ba覺na bekliyor ve al覺yor, 20 dk beklersem hem dondurma eriyecek, hem de 癟ocuu susturamayaca覺m, sadece 1 sn nizi alaca覺m, s覺ran覺z覺 bana verir misiniz? 襤lk defa bir 癟ocua bak覺yorum ve ne yapaca覺m覺 bilemiyorum, susturam覺yorum, dondurma iyi fikir gibi gelmiti ama s覺ra 癟ok fazla L羹tfen!” Adam kar覺ndaki k覺z覺n bak覺lar覺 ve 癟aresizlii kar覺s覺nda, birden kendisini s羹permen gibi hissetti, s覺ras覺n覺 ona verirse o k覺za iyilik yapm覺 olacakt覺. Bir anda sanki t羹m s覺k覺nt覺lar覺 yok olmu gibi cokulu birsesle “Olur” dedi. K覺z dondurmay覺 ve 1 dolar覺 uzatt覺璽?礎 O s覺rada birden kasadan garip sesler 癟覺kt覺 ve kasiyerler cokuyla alk覺lamaya balad覺lar, birden herkes k覺z覺n etraf覺n覺 sarm覺t覺,adam bir g繹revlinin k覺z覺n yan覺na giderek, k覺za “Tebrikler, siz JP marketler zincirinin kuruluundan beri al覺veri yapan 10 milyonuncu kiisiniz. 1 milyon usd l覺k bir 繹d羹l kazand覺n覺z!” dediini duydu. Bir s羹re sonra kasiyerler yeniden 癟al覺maya balad覺, kasiyer onun paras覺n覺 al覺rken, “Ne kadar ans覺zs覺n覺z, tam da s覺ra size gelmiti, o para sizin hakk覺n覺zd覺!” dedi. Adam “-nemli deil” demek istedi ama sanki sesi 癟覺km覺yordu. Marketten 癟覺karken kalabal覺a son kez bakt覺, o s覺rada zevkle dondurmas覺n覺 yiyen ve etrafa g羹l羹c羹kler da覺tan k羹癟羹k 癟ocuu ve g羹zel k覺z覺 g繹rd羹. K覺z 癟ok ak覺nd覺 ve g羹l羹yordu. Bir an g繹z g繹ze geldiler, o an k覺z g羹lmeyi b覺rakt覺, bir ey s繹ylemek ister gibi adama bakt覺. O s覺rada kendisine sorulan bir soruya cevap verdi. Tekrar adama doru d繹nd羹羹nde, onu g繹remedi, adam arabas覺na binip gitmiti. Adam ,yolda giderken s羹rekli 羹z羹lmemeye 癟al覺覺yor ve kendi kendine 璽?oSadece o k羹癟羹k 癟ocuu d羹羹nd羹羹m i癟in s覺ram覺 verdim!” diyordu. G繹s羹nde bir ac覺 hissi kalm覺t覺. Siz adam覺n ya da k覺z覺n yerinde olsan覺z ne yapard覺n覺z? Devam edelim. Adam 羹zg羹nce evine gitti. Ertesi g羹n t羹m gazetelerde 癟araf 癟araf k覺z覺n resimleri vard覺, mutlulukla g羹l羹ms羹yor bu para ile ne yapaca覺n覺 anlat覺yordu. Adam gazeteyi f覺rlat覺p cope att覺. K覺za o g羹n paras覺 繹denmiti. K覺z 繹nce g羹zel bir elbise alm覺, kuaf繹re gitmiti.Kendime bir araba al覺r覺m kalan覺 ile diye d羹羹nd羹. Ama nedense kendisini mutlu hissetmiyordu, hep kendisine s覺ras覺n覺 veren o tatl覺 adam覺 d羹羹n羹yor ve vicdan azab覺 癟ekiyordu. Ben onun s覺ras覺n覺 ald覺m diye. Adam hi癟 itiraz etmemi, sessizce marketten gitmiti. Kendisini onun yerine koydu ve karar覺n覺 verdi sabah bir avukata gidecek ve bu paray覺 adama vermelerini isteyecekti, ger癟i adam覺 hi癟 tan覺m覺yordu ama avukat bir yolunu bulur diye d羹羹nd羹. imdi rahatlam覺t覺, huzurlu bir bi癟imde uykuya dald覺.

Birka癟 g羹n sonra adam覺 bir avukat arad覺, ad覺n覺 marketteki kasiyerden ald覺klar覺n覺 ve kredi kart覺 numaras覺ndan kendisine ulat覺klar覺n覺 s繹yledi ve devam etti, “M羹vekkilim o g羹n s覺ran覺z覺 verdiiniz i癟in teekk羹r ediyor ve paran覺n sizin hakk覺n覺z olduunu d羹羹n羹yor, para bankadaki hesab覺n覺za yat覺r覺ld覺. Ama i癟inden 150 usd eksik, onunla Miss. Steward bir elbise alm覺 ve kuaf繹rde sa癟覺n覺 yapt覺rm覺, daha sonra size o 150 usd yi de g繹nderecek.” Adam telefon elinde kalakald覺. 襤lk ak覺nl覺覺 ge癟ince k覺z覺n 癟al覺t覺覺 irkete gitti.

Yemee 癟覺kt覺lar adam hem k覺za teekk羹r etti, hemde bu paran覺n yar覺s覺n覺 k覺za verdi. Uzun uzun bu parayla ne yapacaklar覺n覺 konutular, hayallerinden bahsettiler, paray覺 harcad覺k癟a ne yapt覺klar覺n覺 birbirlerine s繹ylemeye karar verdiler. Zamanla birbirlerinden cok holanm覺lard覺, paraysa bir vesile oluyor birlikte harc覺yorlard覺. 1 y覺l覺n sonunda bu parayla bir 癟ok ey alm覺lard覺 ve para bittiinde evlenmeye karar verdiler. imdi 2 癟ocuklar覺 var ve 癟ok mutlular.

Hikaye Sohbet Chat

Sesli Chat Sohbet Muhabbet SesliSohbet Sesl襤Chat

Yazili Chat Sohbet Muhabbet Turkchat


Hikayelerden MircYukle Mircindir Mirc mRc

Son Yorumlar

Hikayelerden Reklam

Yorumlariniz

Haber Haberler


Nicknizi Yazip:

mirc mircturkce turkcemirc mircsite mircarama indirmirc chatmirc mirchat


hikayeler Hikaye hikaye