Hikayelerden Hikaye Hikayeler Makale Makaleler Siir Siirler Hikayeleri Guzel Sozler Gunluk Kim kimdir nedir

Buzdolabi

admin — Thu, 10 Apr 2008 19:42:30 +0000

Eve geç saatte zilzurna sarhoş gelen Temel, yatmadan önce tuvalete gider.Daha sonra yatak odasının ışığını yakar kapıya dayanır.Gözleri kamaşarak uyanan Fadime’ye :
-Ula kari der, sana helal olsun.Sen Trabizon’un en iyi karisusun.
İltifata alışık olmayan Fadime :
-Ne oldi herif nereden icabetti bu laflar?
-Daha ne olsun.Biraz önce tuvalete su dökmeye gittum.Tuvaletin kapisuni ne güzel yaptirmişsun öyle, kapiyi açunca elekturuk kendiluğundan yanayi, deyince, Fadime yataktan fırlar ;
-Ula herif sen buzdolabuna işedun ya!

avast Home Edition

admin — Wed, 29 Jul 2009 19:20:39 +0000

Avast Home Edition, Türkçe arayüzü, kolay kullanımı, bilgisayarınızın güvenliğini tamamıyla sağlayan modülleri, internet koruması, e-posta denetimi vb. birçok özelliğinin yanında ücretsiz olmasıyla her bilgisayarda olması gereken bir antivirüs programı. P2P ve anlık mesajlaşma uygulamaları için özel güvenlik modülü içeriyor. Saldırı tespit sistemi (Intrusion Detection System) ile network güvenliğinizi sağlıyor. Kendini otomatik olarak güncelleştirebilen Avast, 64-bit Windows işletim sistemlerine de destek veriyor.

Kucuk Atolye Fikrasi

admin — Wed, 25 Nov 2009 18:17:30 +0000

temel ,dursun iki çırak ve patron kereste atolyesinde sabah 8, akşam 9, beş yıldır birlikte çalışıyorlar.son bir ay patron 5 cıvarları birazdan gelirim deyip gidiyormuş ama ertesi gün geliyormuş.yine bir gün erken çıkmış.temel çok yorulmuş dursun nasılsa patron bu saatten sonra gelmiyor kaveye okey oynamaya gidelim demiş.atölyeyi kapatıp okey oynamaya giderken temel evden sigaramı alayım hemen gelirim demiş.evin kapısını açmış sigarasını alırken yatak odasından sesler geldiğini duyar.yavaşça kapıyı aralar ne görsün karısıyla patron yatkta.sessizce ve telaşla kahveye koşar dursuna az daha yakalanıtorduk patron bizim evdeymiş.

Yas Tutuyorlar

admin — Mon, 06 Oct 2008 18:11:23 +0000

Hocanın tavuğu ölmüş. civcivlerin de başı boş kalmış. hoca kaybolmalarından korkmuş. boyunlarına siyah bezler bağlamış. sonra da içlerinden ip geçirip birbirlerine bağlamış. meraklı bir komşusu sormuş: -hoca o civcivlerin boynundaki de nedir? komşusunun merakına içerleyen hoca, cevabı yapıştırmış:- anneleri öldü de yas tutuyorlar

iyilik ve kotuluk

admin — Wed, 07 Jan 2009 20:55:50 +0000

Yaşlı kızılderili reisi kulubesinin önünde torunuyla oturmuş, az ötede birbirleriyle boguşup duran iki kurt köpegini izliyorlardı. Köpeklerden biri beyaz, digeri ise siyahtı.
Çocuk kulübeyi korumak için bir köpegin yeterli oldugunu düşünüyor, ikinci köpege neden ihtiyaç oldugunu ve renklerinin neden illa siyah ve beyaz oldugunu anlamak istiyordu.
Dedesine merakla sordu. Yaşlı reis bilgece gülümsemeyle torununun sırtını sıvazladı.
-”Onlar” dedi, ”benim için iki simgedir evlat.”
-”Neyin simgesi” diye sordu çocuk.
-”İyiligin ve kötülügün simgesi. İyilik ve kötülük içimizde sürekli mücadele eder durur. Onları seyrettikçe ben hep bunu düşünürüm. Onun için yanımdalar onlar.”
Çocuk; ”mücadele varsa kazanan da olmalı”
diye düşündü ve bitmeyen sorulara bir yenisini ekledi;
-Peki, dedi. ”Sence hangisi kazanır bu mücadeleyi?”
Yaşlı reis, derin bir gülümsemeyle baktı torununa.
-Hangisi mi evlat?
-Ben hangisini daha iyi beslersem!

Karinca Tito

admin — Fri, 07 Nov 2008 12:37:10 +0000

Hikayeye göre;İtalyan yazar Lucianno düşünce suçlusuydu.4 metre karelik
bir
hücreye mahkum oldu,hem de tam 17 sene için ! O kahrolası hücreye
yerleştiği birinci gün,her şey normaldi.Aradan birkaç hafta
geçti.Lucianno
düşünmeye başladı.Burada 17 sene nasıl geçer…
Aradan aylar geçti.Sanki her geçen gün biraz daha mahkum oluyordu
zavallı
hücresine.Bir sabah bir karıncanın burnunu ısırmasıyla uyandı
Lucianno.Onu
büyük bir titizlikle parmağının ucuna alıp ‘acaba ‘ dedi. ! ‘Acaba bu
karıncayı yetiştirip kendime bir dost yapabilir miyim? ‘
dedi.Kaybedecek
bir şeyi yoktu ve bu denemeye değerdi.Karıncayı yanı başında duran
küçük
sehpanın üzerine koydu.Karınca karıncalığını yapıp,kaçmaya çalıştıysa
da
Luci bırakmadı onu.Etrafını çevirerek karıncanın kaçmasına engel
oldu.Onunla konuşmaya ve onu eğitmeye kararlıydı.Başarabilirse
yalnızlığı
sona erecekti.Karınca ile tam üç sene uğraştı.Karşılıksız olsa da
konuştu
ve dertlerini anlattı ona.Birde isim taktı karıncaya.Tito…
Bir sabah Tito’ sunun ona günaydın demesiyle uyandı Lucianno.Bu
duyabileceği en muhteşem sesti.Büyük bir heyecanla yatağından dışarıya
fırlayıp bağırmaya başladı:Konuştun,Tito sen konuştun.Nihayet
konuştun.Günaydın,günaydın,binlerce günaydın dostum…
Artık bir dostu vardı Lucianno’nun ve bunu hiç kimse
bilmiyordu.Tito’nun
varlığı yazarın en büyük sırrıydı.Kimse duymamalıydı.Gardiyan duymamalı
bu
rüya bitmemeliydi.Bu büyük dostluk tam 17 sene sürdü.Hiç kimse bilmedi
Tito’yu.Lucianno,Tito’ya tüm bildiklerini
öğretti.Konuşmayı,okumayı,yazmayı,dans etmeyi,şarkı söylemeyi,fikir
üretmeyi…Bildiği her şeyi öğretti.Kah ağladılar,kah güldüler…
Aradan tam 17 yıl geçti ve bir gün asık suratlı soğuk yüzlü gardiyan
demir
kapıyı araladı.Hazırlan yarın çıkıyorsun,dedi beton sesli
gardiyan.Gardiyan
gittikten sonra Lucianno ağlayarak karıncaya döndü. ‘Bitti Tito.Bitti
büyük
dostum.Yarın çıkıyoruz,yarın özgürüz.’ dedi.Tito’da ağladı.Yazar Titoya
sordu,’Söyle dostum yarın çıkar çıkmaz ilk ne yapalım ?’Tito:’Gidelim
bir
bara ve hayvan gibi içelim’ dedi Gülüştüler.Sabaha kadar
uyumadılar.Hayal
kurup bu bu fare kapanından farksız, lavabolu dikdörtgenin ilk defa
tadını
çıkardılar.Bir anda sanki hücre genişlemiş gibiydi…
Sabahın ilk ışıklarıyla son kez açıldı demir kapı.Kapıdan çıkarken son
kez
geri döndü ve ranzasına baktı italyan yazar.Sadece şu iki kelimeydi
ağzından dökülen:’Vay be…’Dışarı çıktılar…
Tito Lucianno’nun omzundaydı.Sabahın körüydü ve mevsim kıştı.Kar lapa
lapa
yağıyordu.Lucianno bavulunu havaya fırlattı ve ‘özgürlük’ diye
bağırdı.Tito
da bağırdı.Yağan kar umurlarında değildi.Yürüdüler kara inat
yürüdüler.Özgürlük sıcaklığına kar mı dayanır kış mı…
Nihayet bir barın önüne geldiler.Tito sordu “Şimdi biz buraya
girebilecek
miyiz?” Avazı çıktığı kadar ‘biz artık özgürüz ‘diye bağırdı
Lucianno.İçeriye girdiler.İçeride sızmış kalmış üç beş adamla kasanın
başında uyuya kalan barmenden başka kimse yoktu.Bir masaya oturdular…
Bir ara Lucianoo’nun gözü masanın yanındaki aynaya ilişti.Hapisten
çıktığında yaptığı gibi yeniden mırıldandı ‘vay be ‘Saçları bembeyaz
olmuştu,yüzü buruş buruştu.Yaşlanmıştı Lucianno.Tebessümüne aradan
sızan
birkaç damla göz yaşı karıştı. !Barmen bize iki bira getir ‘ diyebildi
titrek bir sesle.Barmen yerinden fırlayıp biraları getirdi.Bir adamın
iki
tane bira istemesinin sebebini bilmiyordu.Bilmesi de
gerekmiyordu,bilmekte
istemiyordu zaten.Biraları bıraktı ve kuş tüyü kasasına geri döndü…
Lucianno omzundaki dostunu bardağın içine attı.İçtiler.Tito da
içti.İçtikçe
keyiflendiler.Bir ara Tito bardaktan fırlayıp masanın üzerinde dans
etmeye
başladı.Elini yüzüne koyup masanın üzerine yaslanmış olan Lucianno
büyük
bir gururla kendi yetiştirdiği dostunun dansını izledi.Bir an durdu ve
‘ne
günlerdi be Tito ‘ dedi.Dertleştiler,biraz sonra yine dans etmeye
başladı
Tito…
Tito dans ediyor.Lucianno korkunç bir keyifle bu muazzam manzarayı
izliyordu.Bunu mutlaka birilerine anlatmalıydı.İyi bir şey yapmanın
belki
de en keyifli yanıydı onu biriyle paylaşmak.Ama Lucianno bu keyfi 17
sene
hiç yaşamamıştı…
Özgürlüğünün bu birinci gününde,yıllarca gizli tuttuğu bu büyük ve onur
verici sırrı birileriyle paylaşmalıydı.Etrafına baktı,barmenden başka
kimse
yoktu.’Barmen,barmen !’diye seslendi.Barmen yarı uykulu,Lucianno’nun
masasına geldi.Lucianno dans eden Tito’yu işaret ederek ,büyük bir
heyecanla ‘Barmen şuna bir baksana,şuna bir bak…’dedi.Barmen sessizce
parmağını Tito’nun üzerine götürdü.’Çok af edersiniz beyefendi
!’diyerek
Tito’yu ezdi…
Lucianno için Tito,en büyük dosttu,17 yıllık emekti.Barmen içinse
öylesine
bir böcekti…

Kardeslek

admin — Mon, 24 Nov 2008 22:22:06 +0000

Bir zamanlar, birbirine bitisik iki çiftlikte yasayan iki erkek kardes vardi.Günlerden birgün bu iki kardes arasinda bir anlasmazlik basgösterdi. Iki kardes arasinda o zamana degin ilk kez görülen anlasmazlik, giderek büyüdü ve kardesler arasinda ayriliga neden oldu.Iki kardes, birbirlerine yalnizca küsmekle kalmadilar, yillardir ortaklasa kullandiklari tarim makinelerine degin sahip olduklari tüm araç gereçlerini ve mal varliklarini da ayirdilar. Küçük bir yanlis anlama sonucu baslayan anlasmazligi izleyen ayrilik,giderek büyüyen bir uçuruma dönüstü ve en sonunda yerini, karsilikli kullanilan hos olmayan sözlere birakti.Bunun arkasindan da beklenenler oldu ve kardesler arasinda önce siddetli bir kavga, sonra da ürkütücü bir sessizlik yasanmaya basladi.Bir sabah, bu iki kardesten büyügünün kapisina bir usta geldi.Elinde büyük bir marangoz çantasi vardi.
Ev sahibinden geçici bir is istedi:
-Yapilacak ufak tefek bir isiniz varsa, size yardimci olmak isterim,dedi.
-Elimden hemen her is gelir. Birkaç gün çalisirim, isi bitiririm.Büyük kardesin aklina o an bir “is” geldi.
-Evet, sana göre bir isim var` dedi ve küçük
kardesinin çiftligini isaret etti.
-Su derenin karsisindaki çiftlik, komsumundur. Daha dogrusu,benim küçük kardesime aittir o çiftlik. Geçen haftaya dek benim çiftligimle onun çiftligi arasinda bir otlak vardi.Sonra
o, buldozeriyle oraya irmak bendi
yapti ve simdi aramizda, otlak yerine, çiftliklerimizi birbirinden ayiran bir dere var.Is isteyen adam, büyük kardesin söylediklerini dikkatle dinledikten sonra sordu:
-Benden ne yapmami istiyorsunuz? dedi.Büyük kardes önce kuskusunu, sonra da kararini
açikladi:-Kardesim bunu, bana aci vermek için yapmis olabilir,dedi.-Fakat simdi ben, onun yaptigindan daha büyük bir sey yapacagim.Bunlari söyledikten sonra adami aldi, ahirlarin oldugu yere götürdü ve duvarin dibinde yigili duran kütükleri gösterdi: -Senden, bu kütükleri kullanarak, iki çiftlik arasinda üç metre yükseklikte
bir çit yapmani istiyorum , dedi.
-Kaç gün çalisirsan çalis, nasil yaparsan yap ama bana öyle bir çit yap ki,
gözlerim kardesimin çiftligini artik görmek zorunda kalmasin.Is arayan usta, basini salladi:-Sanirim durumu anladim, efendim, dedi.
-Simdi bana çivilerin, kazma küregin yerini gösterin ki hemen isime baslayayim.Büyük kardes ustaya kazma, küregin ve çivilerin oldugu yeri gösterdikten
sonra, alisveris yapmak için kasabaya gitti. Usta ise, tüm gün boyunca ölçerek, keserek,çivileyerek sikı bir biçimde çalismaya koyuldu.Aksam günes batarken o isini bitirmis, çiftlik sahibi büyük kardes ise alisverisini tamamlamis, kasabadan dönüyordu. Çiftlige gelir gelmez ustanin yaptiklarina bakti ve saskinliktan gözleri, yuvalarindan firlayacakmis gibi açildi. Karsisinda, yapilmasini istedigi çit yoktu ama,derenin bir yakasindan öteki yakasina uzanan görkemli bir köprü vardi. Biri kendi çiftliginin topragina,
öteki küçük kardesinin çiftliginin topragina oturtulmus saglam iki ayak üzerinde,yanlarindaki
korkuluklarina varincaya dek tüm
ayrintilariyla yapilmis ve tam anlamiyla “ustaisi” denilecek kusursuzlukta bir köprü uzaniyordu.Büyük kardes, hâlâ geçmeyen saskinligiyla bu köprüyü seyrederken,karsidan
birinin geldigini gördü. Dikkatle baktiginda gelen kisinin, komsusu, yani küçük kardesi oldugunu anladi.Kardesi, kollarini iki yana açmis olarak köprünün karsi ucundan kendisine dogru yürüyordu.-Benim sana karsi yaptigim bunca haksizliga ve söyledigim bunca kötü sözlere karsin sen, bu köprüyü yaptirarak ne denli iyi ve ne denli büyük bir insan oldugunu gösterdin,dedi agabeyine.-Simdi bir büyüklük daha yap ve sen de kollarini açarak bana gel…Köprünün iki ucundan ortaya dogru yürüyen kardesler,köprünün ortasinda bir
araya geldiler ve özlemle kucaklastilar. Büyük kardes bir ara arkasina baktiginda,çantasini toplayip, oradan ayrilmakta olan ustayi gördü.
-Gitme, dur, bekle, diye seslendi ona.
-Sana yaptiracagim birkaç is daha var, çiftligimde…
Usta gülümsedi;-Ben buradaki isimi tamamladim, gitmem gerek, dedi ve ekledi:-Yapmam gereken daha çok köprü var. Köprüleri kurabilecek gücünüz hiç eksik olmasin,Köprüleri kurduktan sonra da, yikilmamasi için sık sık bakimini yapin, yani sevdiklerinize zaman ayirin, o köprü yoluyla sık sık gönüllerini ziyaret edin.”

Askida Bir Kahve

admin — Mon, 24 Nov 2008 22:11:50 +0000

Venedik’te kenar mahallelerden birinde, bir cafe-barda
kahvelerimizi içiyorduk. İçeri giren müşterilerden
biri barmene ” İki kahve, biri askıda” dedi, iki kahve
parası verip, bir kahve içip gitti. Barmen de
duvardaki çiviye bir küçük kağıt astı. Biraz sonra içeri
iki kişi girdi, onlar da “üç kahve biri askıda” dediler ,
iki kahve içip, üç kahve parası ödeyip gittiler. Barmen
askıya yine küçük bir kağıt astı. Bunu gün boyu böyle
sürdüğü anlaşılıyordu. Biraz sonra kahveye üstü biraz
eski-püskü, belli ki yoksul bir adam girdi ve barmene
“Askıdan bir kahve” dedi. Barmen hemen bir kahve
hazırladı ve yeni müşterinin önüne getirdi. Yoksul kişi
kahvesini içtikten sonra, para ödemeden çıkıp gitti.
Barmen ise duvardaki askıya taktığı kağıtlardan birini
kopardi, parçaladı, çöpe attı.

Yardım etmek için, insanların gereksinimlerini belirlerken,
yalnızca yaşamsal gereksinimlerle sınırlı kalmak
zorunda değiliz. Askılara kahve asmayı da unutmamak gerek.

Kral ve Esleri

admin — Thu, 23 Oct 2008 03:58:47 +0000

Bir zamanlar, büyük ve güçlü bir ülkeyi yöneten bir kralın dörtte eşi varmış.Kral en cok dörtüncü eşini severmiş, bir dedigini iki etmez , her şeyin en güzelini en iyisini ona verirmiş. Kral üçüncü eşinide çok severmiş bu güzelliğin bir gün kendisini terk edebileceğinden korktugu için onu kıskanır üzerine titrermiş. ikinci eşini de çok severmiş. Kendisine karşı her zaman iyi ve sabırlı davranan eşi kralın ne zaman bir derdi olsa daima onun yanında bulunur sorunun çözümünde ona destek verirmiş.Kraliçe olan birinci eşiymiş kralın onu karşılık beklemeden en çok seven,sağlığına ve hükümdarlığına en çok katkıyı sağlayan bu eşi olmasına rağmen kral birinci eşini sevmez ve onunla hiç ilgilenmezmiş. Bir gün kral ölümcül bir hastalığa yakalanmış. Yakında öleceğini anladığı ve öldükten sonra yapa yalnız kalmaktan korktuğu için eşlerinden hangisinin ölüm yalnızlığını kendisiyle paylaşmak isteyebileciğini öğrenmek istemiş.En çok sevdiği dördüncü eşine ölüm yolculuğunda kendisine eşlik edip edemeyeceğini sorduğun da aldığı yanıt ”mümkün değil!”olmuş…”Hayatım boyunca seni sevdim sen benimle birlikte ölmeyi kabul eder misin?’’sorusuna üçüncü eşi de”hayır,hayat çok güzel sen ölünce ben yeniden evleneceğim…”diye yanıt vermiş. Kral bir kez daha yıkılmış.Bu defa her sorununda,her zaman yanında olan bana yardım eden sendin bu sorunumda da bana yardımcı olur musun?sorusuna karşı ikinci eşinden :
”bu sorunun için hiç bir şey yapamam olsa olsa sana mezara kadar eşlik eder güzel bir cenaze töreni yaptırır ve yasını tutarım”karşılığını almış.
Büyük bir hayal kırıklığı yaşamakta olan kral birinci eşinin sesiyle irkilmiş:
”nereye gidersen git seninle olurum,seni takip ederim”
”ahh…”diye inlemiş kral
”keşke bir sansım daha olsaydı”
hikayemiz böyle
hayatta hepimiz dört eşliyiz aslında
dördüncü eşimiz vücudumuzdur…onun güzel görünmesi için ne kadar zaman kaynak ve çapa harcarsak harcayalım öldüğümüzde bizi terk edecektir…
üçüncü eşimiz;sahir olduğumuz servetimiz ve statümüzdür. ölür ölmez başkalarına yar olacaktır.
ikinci eşimiz ise; ailemiz ve dostlarımızdır. tüm sorunlarımızı paylaştığımız bu kişilerin en son yapabilecekleri şey,dünyadan gözleri yaşlı uğurlamak olacaktır
birinci eşimiz ise ruhumuzdur. o her zaman bizimledir ve biz nereye gidersek gidelim bizimle gelir.
UNUTMAYIN!!!
yediklerimiz değil hazmettiklerimiz bizi güçlü yapar.
kazandıklarımız değil biriktirdilerimiz bizi zengin eder.
okuduklarımız değil hatırladıklarımız bizi bilgili yapar.
başkalarına verdiğimiz öğütler değil bizzat uyguladıklarımız bizi insan yapar.

Sarki Sozlerinden Mesajlar

admin — Mon, 19 Nov 2007 18:34:31 +0000

BİR GÜN BİR ÇILGINLIK EDİP,
SENİ SEVDİĞİMİ SÖYLESEM.
ALAY EDİP GÜLER MISIN ?
YOKSA SEN DE SEVER MISIN ?

SORANLARA UNUTTUM DİYORUM,
ADI NEYDİ HATIRLAMIYORUM,
BEN ARTIK SEVMİYORUM,
AMA ÖYLE DEMİYOR İÇİM,
SUSMUYOR SUSMUYOR KALBİM,
HALA DELİ DİVANEYİM

BEBEĞİMSİN KIYAMAM
HASRETİMSİN KOPAMAM
İÇİMDEKİ ASKIMSIN
BEN SENSİZ YASAYAMAM

SEN GİTTİN GÜNEŞ DOGMADAN,
SARI GÜLLER KOKLADIM SENİN TENİN DİYE,
DOKUNDUM ONLARA GÖZLERİMLE;
SEN DİYE SENİN GİBİ KANATTILAR GÖZLERİMİ,
SENİN GİBİ ACITTILAR KALBİMİ

SENİN ALEV GÖZLERİN ERİTSE SU RUHUMU BUZ OLUR KESİLİRİM YANARKEN İÇİM
SESİN BİR UÇURUM ÇAĞIRIRSA BENİ KUS OLUR UÇARIM YANARKEN İÇİM
SEVDAN BİR ATEŞ OLDU BENDE GÖNLÜM BİR DELİ COŞTU SENDE

SACLARIN RÜZGARINDAN SAVURURKEN GÖNLÜMÜ SÜRGÜN OLUR GÖÇERİM BU DİYARLARDAN
KİME DOKUNUR ELLERİM KİME DOKUNUR GÖZLERİM OLUM ÇIKAR KARSIMA YİNE SEN DERİM
SEVDAN BİR ATEŞ OLDU BENDE GÖNLÜM BİR DELİ COŞTU SENDE

HASRETTEN ÖNCE NE VAR DANSEDIYOR İÇİMİZDE
MIZRAP OLMUŞ VURUYOR GECENİN GAM TELİNE
GİDİYORUZ YENİDEN O KAHREDEN UZAKLARA
DUDAKLARIM MATEMDE GÖZLERİM AĞLAMAKTA

BİR ŞARKI BU NE HİCAZ NEDE CAZ
YAŞANIR MATEMİ KAYBOLAN UFUKTA
AĞLAMA SEVGİLİM BU SENİN ESERİN
SİYAHIN MATEMİ AĞLAYAN GÖZLERİN

SİYAH BEYAZ BİR FİLM GİBİYDİN HERKES UYURKEN İZLEDİĞİM SEVGİLİM BENİM ÇOK ÖZLEDİM
HER ZAMAN GİTMEK İSTEDİĞİM TATİL YERLERİ GİBİYDİN DERGİ SAYFALARINDA HİÇ GİDEMEDİĞİM
BU BİR MASAL BASI İYİ MUTSUZ SONU SENLE BEN BATI DOĞU AMA DÜNYA YUVARLAK
EN ÇOK SEVDİĞİM ŞARKIYDIN HERKESTEN ÇOK SEVİLDİN SEVGİLİM BENİM ÇOK ÖZLEDİM
BEN KÜÇÜK BİR KIZ HEYECANLI OYUNCAKLARIM TAHTADANDI HEPSİ KIRILDI HEPSİ YAPIŞTIRDIM
KALBİM ELLERİM KADAR KÜÇÜK DEĞİL

BU GÜN RESMİNE DOKUNDUM BEN ÖPTÜM YİNE YİNE
SESİNİ ÖZLEDİM ÖZLEDİM ÇOK
SENİNLE BİRLİKTE KAYBOLANLARI ARIYORUM BAŞKA ŞEYLERDE
AŞK ŞARKISI DEĞİL BU GELDİ İÇİMDEN
GÜLÜMSE BIRKEZ BENİM İÇİN EĞER DUYUYORSAN
NEHRİM OL GEL AK YİNE
KELEBEK OL GEL UÇ YİNE
ÇİÇEĞİM OL GEL AÇ YİNE
RÜZGAR OL

Sar beni ben sana kendimi feda etmişim sev beni
Bu cani uğruna heba etmişim sevgilim herselim
Gönlüme taht kuran dilberim

Sevdalar aşka doymak için vuslatlar sana kanmak için
Denedim gitmiyor dertlerim bitmiyor bu sizi dinmiyor
Ne doyarım ne kanarım ben sana dilberim

Vur beni o gözler o kaslar ne ise yarar yor beni
Feryatlar figanlar beni oyalar sevgilim herselim
Gönlüme taht kuran dilberim

Seni ilk gördüğüm an kalbim duracaktı inan
Kor alevler içinde yanıyordum heyecandan
Seni ilk öptüğüm an dudaklarım kalbimde
Seni beklemiş inan ölüyordum heyecandan
Beni yakan aşkın kurşun mu denizde yediğim vurgun mu
Ben aşık olmazdım ama senin aşkın bir başka

Yıktın duvarları yaramı sardın
Yalnızca bildiğim bir şarkı var
Ne iz ne söz eski bir şey kalmasın
İsmi bilinmez bir yerlere yolcuyum
DİKENSİZ GÜL OLMAKTANSA KARDELEN OLURUM !!!

Nerede sözler,nerede yüreğim
Bende sevdim,sevmedim bilenim
Ver elini sonsuza,al beni dünyadan
KALMADI SEVENİM !!!

Sakaklar sakin geceler kara basan
ellerim titrer kim bu ben kim bu susan
ne soran var ne bilen sebebim yok bana kıyan
kadınım sendin vazgeçtim rüyalardan
beni sevmezsen yağmurları sev
bulutlar ağlasın sen gül güneş doğsun yeniden
Gidiyorum gözüm yaşlı hatıran var yüreğime
sen sev yağmurları yağmurlar yağsın üzerime

Herkes bilsin istedim nasıl sevdim ben
Herkes duysun istedim neye direndim ben
Neler gördü gözlerim neler duydum dinledim
AŞK BÖYLEYSE SEVMEYİN SEVMEYİN !!!

Ay ışığına vuruldum ben
Çok uzaklarda olsa da
sonumuzu bile bile seviştim ben
artık gece hiç olmasa da

Ay ışığına vuruldum ben başka dünyaya yansa da
çok zor geçen günün ardından uyurken ben
odam hep ışıksız kalmışsa da
bu ev artık yuva değil bütün eşyalar üst üste terk etmeden önce…

Denize açıldım sevmeye sevilmeye Anladım sevmek gibisi yok
Yağmura soyundum yavaş yavaş yağar diye Damlalarda yüzmek gibisi yok
Yokluğun varlığın bir Dünüm yok yarınım sır
Nasıl inanırım sana Bu yürek ağır bana
sevgin öyle uzaklarda Nefes alsam da yanında
BU AŞK FAZLA SANA !!!