Yaşlı kızılderili reisi kulübesinin önünde torunuyla oturmuş,az ötede birbirleriyle boğuşup duran iki kurt köpeğini iziliyorlardı.Biri köpeklerden siyah biri ise tam tersi zıt beyazdı ve oniki yaşındaki çoçuk kendini bildi bileli o köpekler sürekli dedeisnin kulübesinin önüde boğuşup duruyordu.Dedesinin sürekli göz önünde tutugu,yanından ayırmadığı iki kurt köpeği idi bunlar.Çocuk kulübeyi korumak için bir köpeğin yeterli olabilecegini düşünüyor,dedesinin iki köpeğe niçin ihtiyacı olduğunu ve renlerinin neden illada siyah ve beyaz iki zıtlıkta oldugunu merak ediyordu.Artık bunu anlama zamanı gelmişti ve merakla sordu dedesine .Yaşlı reis,bilgece gülümsemeyle torunun sırtını sıvazlayarak …
“onlar benim için iki simge evlat” dedi
“Neyin simgesi” diye ,sordu çocuk yine merakla…
“İyilik ve kötülüğün simgesi.Aynen şu gördüğün köpekler gibi,iyilik ve kötülük içimizde devamlı mücadele eder dururlar.Ben bunları seyrettikçe hep bunu düşünürüm.Onun için yanımda tutarım onları “dedi yaşlı reis
Çocuk sözün burasında”mücadele varsa kazananı mutlaka olmalı diye düşündü” ve her çocuga has ,bitmeyen bu sorulara bir yenisini daha ekledi;
“Dede:!!!”
Peki sence hangisi kazanır bu mücadeleyi iyilik mi?? kötülük mü??”
“Hangisi mi?? Evlat. Ben hangisini iyi beslersem.”

Bekledim, yine sessizce seni. Bu akşam da yalnızım her zamanki gibi. Odamda sessizliğin sesi vardı sanki. Gözlerim seni arıyor, sesim, nefesim ismini fısıldıyor. Neredesin? Can’ın Can’ı göz bebeklerimde yağmur çiseliyor. Seni seviyorum ve sensiz geçen her an gözlerimdesin, unutamıyorum.

Sen mi aldattın, yoksa ben mi kendimi avuttum. Sensizliğin her gününde, senli anlara savruldum. Sana yazdığım şiirleri okusan gelir misin geriye ve siler misin gözyaşlarımı ıslak ellerinle? Yine Can’ım Can der misim alnıma koyduğun buselerle. Siler misin gözyaşlarımı sevgi cümlelerinle?

Tutar mısın yine elimden dolaşır mıyız yine sahilde, yanağıma buseler kondurur musun yeniden? Seni ne kadar sevdiğimi söylemeye, yağmur taneleri az gelir Can’ımın Can’ı. Seni unutturmaya bu dünyadaki bütün güzellikler yetmez Can’ımın Can’ı.

Havada kar kokusu var sanki yüreğimde yalnızlığın titrek ürkek sesi. Dudaklarından alnıma konan tüy hafifliğinde bir kar tanesi. Can’ımın Can’ı, ne olur düşlerimde eriyip bitmesen. Üşüyen yüreğime bahar sıcaklığını damla damla işlesen. Seni çok seviyorum Can’ımın Can’ı ne olur hep benimle kalsan, sarılsan, benimle bir uzak diyarlara savrulsan, içimde hiç tükenmesen.

Seni ne kadar çok sevdiğimi söylemeye okyanuslar dar gelir. Bu akşam yine yalnızım her zamanki gibi. Sensizliğime kahroluyorum, resimlerine bakıp ağlıyorum. Senden bana kalan tek sahip olduğum kalbimdeki yaran hala kanıyor. Seni çok seviyorum, seni unutamadım.
On beş yıldır sensizim! Ölümüne alışamadım.

Devlet Bakanı Faruk Çelik Hacı adayları için müjdeli bir haber verdi. 2009 yılı için Hacı adaylarına 16 bin ek kontenjan açılacak.

Bildiğiniz gibi bu yıl 755 bin aday mübarek topraklarda Hac ibadetini yerine getirebilmek için başvurmuş 74 bin kişi Hacı adayı olabilmişti. Devlet Bakanı Faruk Çelik her geçen yıl Hacı adaylığı için daha fazla talep olduğunu söyleyerek kontenjanları arttırmaya yönelik çabaları olduğunu da dile getirdi.
chat

Devlet Bakanı Faruk Çelik “Bizim, vatandaşlarımız için yaklaşık 55 bin civarında bir ek kontenjan talebimiz olmuştu. Suudi yetkililer ilk etapta 16 bin civarında ek kontenjan vereceklerini söylüyorlar.” dedi.

Renklerin ustası olarak anılan büyük bir ressamın öğrencisi eğitimini tamamlamış. Büyük usta öğrencisini uğurlarken, yaptığı resmi şehrin en kalabalık meydanına koymasını ve yanına da kırmızı bir kalem bırakmasını,halktan beğenmedikleriyerlere çarpı koymalarını rica eden bir yazı iliştirmesini istemiş.

Öğrenci birkaç gün sonra resme bakmaya gittiğinde resmin çarpılar içinde olduğunu görmüş.

Üzüntüyle ustasına gitmiş. Usta ressam üzülmemesini ve yeniden resme devam etmesini önermiş. Öğrenci resmi yeniden yapmış. Usta yine resmi şehrin en kalabalık meydanına bırakmasını istemiş fakat bu kez yanına bir palet dolusu çeşitli renklerde boya ile birkaç fırça koymasını ve yanına da insanlardan beğenmedikleri yerleri düzeltmesini rica eden bir yazı ile bırakmasını önermiş.

Öğrenci denileni yapmış. Birkaç gün sonra bakmış ki resmine hiç dokunulmamış. Sevinçle ustasına koşmuş.

Usta ressam şöyle demiş:

“İlkinde insanlara fırsat verildiğinde ne kadar acımasız bir eleştiri sağanağı ile karşılaşılabileceğini gördün.Hayatında resim yapmamış insanlar dahi gelip senin resmini karaladı. İkincisinde onlardan yapıcı olmalarını istedin. Yapıcı olmak eğitim gerektirir.

Hiç kimse bilmediği bir konuyu düzeltmeye cesaret edemedi. Emeğinin karşılığını, ne yaptığından haberi olmayan insanlardan alamazsın. Sakın emeğini bilmeyenlere sunma ve asla bilmeyenle tartışma.”

Hoca yolculuk sırasında mola verip bir hana girer.Bu sırada hana bir başka yolcu daha girer ve ikisi birden hancıdan yiyecek birşeyler isterler.Fakat hancı yiyecek olarak sadece bir balık olduğunu söyler ve bunu paylaşmalarını önerir.Bunun üzerine Hoca:
-Ben balığın sadece başını yiyeceğim der.Hancı bunun nedenini sorar.Hoca da:
-Balık başı zekayı artırır.Balık başı yiyen insan akıllı olur der.Bunun üzerine diğer yolcu hemen atılır ve Hoca’ya :
-Balık başını niye sen yiyeceksin? Ben yemek istiyorum der.Hocada itiraz etmez.Balığın koca gövdesini Hoca yer ve bir güzel karnını doyurur.Diğer yolcu ise sadece balığın başını yer ve Hoca’ya seslenir:
-Sen koca gövdeyi yedin karnını doyurdun.Ben sadece kafayı yedim aç kaldım der.Hoca da bunun üzerine şöyleder:
-Bak nasıl akıllandın!