Kelimeler yetmiyor bunu söylemeye dilim varmıyor kulaklarım duymak istemiyor öldüğünü bu karanlık korkusu beni alıp götürüyor bir umut doğuyor içimde sana gelirim diye yanında bir yer var mı beni al melek olup uçuyor musun İstanbul semalarında beni ister misin yine inan artık ağlayamıyorum göz pınarlarım kurudu suya bakamıyorum dökülen her yaş senin için yakınımda olduğunu hissediyorum kokun sarmış etrafı gerdanından sarkan kalpli kolyen değiyor gelmeye korkuyorsun ama ben sana doyamadım gül yüzünü saklama artık saklanacak ne kaldı iplerim senin elinde bırak artık yanına geleyim beni uçur sana kavuşayım hadi durma uçur balonunu..